Column Nelke Manders

Meer dan een pil

Kortgeleden was ik in Jordanië, een stabiele oase in een regio vol conflict. Ik bezocht er onder meer ons project in en rond de stad Irbid, vlakbij Syrië. Daar wonen honderdduizenden Syrische vluchtelingen in kampen en in de steden. Velen van hen hebben chronische aandoeningen als hart-en-vaatziekten, waar nauwelijks zorg voor is. Dat geldt ook voor veel Jordaniërs in het gebied. Daarom hebben we er klinieken waar zo’n 5.500 patiënten met chronische ziekten worden behandeld. Ongeveer driekwart van hen is Syrisch vluchteling.


Naast de behoefte aan medische zorg, worstelen veel vluchtelingen met de psychische impact van hun ervaringen. De verhalen zijn extreem: geliefden verloren, gemeenschappen uit elkaar gevallen, geen uitzicht op een toekomst voor zichzelf en hun kinderen. Maar al te vaak zijn er zelfmoordpogingen. De voortdurende stress tast de gezondheid van veel mensen aan. Psychische zorg is noodzaak. En dus bieden we in Irbid individuele en groepssessies.


We moesten wel wat scepsis overwinnen bij onze Jordaanse staf – ‘Onze patiënten zijn toch niet gek?’ – en ook bij de bevolking. Maar inmiddels spreken de resultaten voor zich. Doordat onze patiënten zich mentaal beter voelen, hebben ze meer aandacht voor hun fysieke welzijn. Ze vergeten minder vaak hun medicijnen te nemen en de verminderde stress heeft een positieve invloed op hun fysieke klachten. ‘We realiseren ons nu dat ook wij een taboe te doorbreken hadden,’ vertelde een Jordaanse arts uit ons team me. Zo staat er nu in Irbid een kliniek waar ook de minder zichtbare oorlogsverwondingen kunnen helen. Een kleine oase in een regio vol conflict.

Nelke Manders
directeur Artsen zonder Grenzen