Jan Elbers

Maak kennis met Jan, technisch-logistiek manager in Pakistan. Hij vertelt over zichzelf, wat hij doet en hoe hij leeft.


Foto’s: Jan Elbers/AzG

Functie

Technisch-logistiek manager

Huidig project

Chaman en Quetta, Pakistan

Leeftijd

57

Studie

Cultuurtechniek

Laatst gelezen boek

De heilige Rita van Tommy Wieringa

Meest gemiste gerecht

Italiaanse pasta met groene pestosaus

Je favoriete gerecht in je project?

Mutton rosh (stoofgerechten met schapenvlees) en kabuli pulao (rijstgerecht met lamsvlees)

Waarom koos je ervoor om voor Artsen zonder Grenzen te gaan werken?

J: In mijn vorige werk ging het vooral om wetenschappelijk onderzoek. Daarbij waren het doel en het resultaat niet altijd even duidelijk. Bij Artsen zonder Grenzen is de doelstelling heel duidelijk en is wat we doen bovendien hard nodig. Dat is heel bevredigend.

Hoe reageerde je omgeving toen je besloot om voor Artsen zonder Grenzen in Pakistan te gaan werken?

J: Voor de meesten was het wel even schrikken, maar men begrijpt goed waarom ik dit wil doen en steunt dit ook. Vooral het feit dat ik lange tijd weg ben uit Nederland is weleens lastig. Maar ik houd contact met het thuisfront via Whatsapp en ik Skype regelmatig.

'Controle van de stroomvoorziening.'

‘Aan het werk op kantoor.’

Wat houdt dat in technisch-logistiek manager?

J: Ik ondersteun en geef leiding aan de logistieke teams in twee projecten. Deze teams zorgen ervoor dat de faciliteiten en transportmiddelen in goede conditie blijven. We onderhouden de gebouwen en we zijn verantwoordelijk voor de energievoorziening, watervoorziening en -afvoer. Ook regelen we non-medische apparatuur, meubilair, communicatieapparatuur en het vervoer van goederen en personen. Daarnaast ben ik verantwoordelijk voor de werving en training van logistieke staf.

Is het werk wat je ervan had verwacht?

J: Ik ben nu op mijn eerste missie. Het werk is niet heel anders dan verwacht, maar het gaat wel meer om management en coördinatie dan hands-on. Ik werk in twee verschillende projecten op verschillende locaties. De grootste uitdaging is om alle neuzen van het team dezelfde kant op te houden en ervoor zorgen dat het werk doorgaat, ook als ik een tijdje in het andere project zit.

Hoe houd je jezelf gemotiveerd?

J: Ik praat regelmatig met de medische staf. Dan wordt steeds weer duidelijk hoe belangrijk de logistieke ondersteuning is die wij kunnen bieden. En ook hoe ogenschijnlijk kleine verbeteringen veel effect kunnen hebben. Laatst hebben we bijvoorbeeld de ruimte voor de behandeling van cutane leishmaniasis - een ziekte die pijnlijke zweren op de huid veroorzaakt - gerenoveerd. Je merkt dan hoe de staf de verbeteringen waardeert. Voor de nationale medewerkers hen zijn dit soort projecten ook een soort erkenning voor hun werk.

‘Mijn kamer in Quetta.’

'Je leert een land/cultuur alleen echt kennen als je er voor langere tijd woont en werkt.'

Hoe woon en leef je in het project?

J: In Quetta wonen de expats samen in een redelijk groot, comfortabel huis. Ieder heeft een eigen slaap- en badkamer. We eten meestal gezamenlijk en er is een huiskamer met tv en internet. Vanwege de veiligheidsmaatregelen is onze bewegingsvrijheid echter zeer beperkt. Mijn manier om daarmee om te gaan is afleiding zoeken in muziek, lezen, tv kijken, sporten en het contact met mijn collega’s. Veel vrije tijd is er niet, we werken meestal ook door in het weekend.

Wat zul je het meeste missen als je straks weer naar huis gaat?

J: Het hechte expat-team waarmee je alles kunt delen.

Wat heb je geleerd van je werk in Pakistan?

J: Dat je een land/cultuur alleen echt leert kennen als je er voor langere tijd woont en werkt.

Onze hulp in Pakistan


Artsen zonder Grenzen werkt in verschillende delen van Pakistan om de bevolking bij te staan met medische zorg. In Quetta beheren we een kinderziekenhuis waar we ernstig ondervoede kinderen jonger dan vijf jaar behandelen en zo’n 400 geboorten per maand begeleiden. In het nabijgelegen dorp Kuchlak testen en behandelen we patiënten voor cutane leishmaniasis. Nabij de Afghaanse grens, in Chaman, bieden we onder meer moeder-en-kindzorg en voedingsondersteuning voor kinderen die niet in de kliniek zijn opgenomen. Deze diensten zijn beschikbaar voor de lokale bevolking, Afghaanse vluchtelingen en mensen die de grens met Afghanistan oversteken om medische hulp te zoeken.

Goed artikel? Deel het met anderen: