Wendy Zijdel

Maak kennis met Wendy, verpleegkundige in Sierra-Leone. Ze vertelt over zichzelf, wat ze doet en hoe ze leeft.


Foto’s: Wendy Zijdel/AzG

Functie

Verpleegkundige PMTCT (Prevention Mother to Child Transmission of HIV)

Huidig project

Moeder-en-kindzorg in Sierra Leone

Studie

Verpleegkunde

Laatst gelezen boek

Happiness van Aminata Forna. ‘Een vrouw die over het leven in Sierra Leone schrijft. Prachtig.’

Meest gemiste eten

Kaassoufflés, oude kaas en geitenkaas, stroopwafels en noten

Je favoriete gerecht in je project?

Salade met bonen (‘Er zijn hier veel soorten heerlijke bonen’). ‘We hebben nu twee Indiase collega’s die graag koken. Prettig!’

Waarom werk je voor Artsen zonder Grenzen?

Al sinds ik klein was, wilde ik voor Artsen zonder Grenzen werken. Ik heb de afgelopen 16 jaar meerdere missies gedaan en ik wil dit werk de komende jaren blijven doen. Ik woon en werk al jaren in het buitenland en in ontwikkelingslanden. Ik hou van met passie werken en wil daar zijn waar de nood voor mensen het grootst is. Na al die jaren vind ik Artsen zonder Grenzen nog steeds een schitterende organisatie. Het geld komt echt aan bij de mensen in nood.

Je werkt in Sierra Leone. Welke medische noden zijn daar?

Het gezondheidssysteem in Sierra Leone functioneert maar matig, na de moeizame periode van de ebolacrisis in 2014 - 2016. Dat is nog steeds te voelen. Sierra Leone heeft een enorm hoge moedersterfte. Het percentage is verreweg het hoogste in de wereld. Het gaat om gemiddeld 1.360 sterfgevallen per 100.000 bevallingen. Ter vergelijking: in Nederland is dat 3,2 per 100.000. Ook al is het percentage hiv-patiënten nu nog laag, het is wel verdubbeld in de afgelopen zes jaar.

'Training verpleegkundigen over PMTCT in gesprekken met zwangere vrouwen.'

Schilderen op zondag.’

Wat is jouw rol?

Ik zet samen met het ministerie van Volksgezondheid het Prevention Mother to Child Transmission programma (PMTCT, programma gericht op de preventie van hiv-overdracht van moeder op kind) en hiv-zorg voor kinderen op. Dit doen we in de gezondheidsklinieken waar Artsen zonder Grenzen werkt. We werken op dit moment op negen locaties.

Wat heeft je het meest aangegrepen?

Dat vrouwen die hiv-positief zijn getest niet aan medicatie willen uit angst dat ze uit de familie of hun huwelijk worden gezet als hun omgeving erachter komt. Dat doet me nog steeds erg veel. Het stigma rond deze ziekte is heel groot, we staan wat dat betreft nog in de kinderschoenen.

Waar ben je het meest trots op?

Hiv besmette moeders kunnen het virus overdragen aan hun ongeboren kind. Ik ben supertrots als de kinderen van moeders die het programma volgen, gezond en hiv-vrij ter wereld komen. Meewerken aan dit programma geeft mij enorm veel voldoening. Ik geloof echt dat dit werk bijdraagt aan het terugbrengen van het aantal hiv-gevallen in Sierra Leone.

Hoe ziet je dagelijks leven in het project eruit?

Ik vind mediteren en rustige muziek erg fijn om de dag mee te starten. Dan douche en ontbijt ik en ga ik aan de gang. Ik woon samen met twaalf collega’s in een compound. We delen de keuken en eten geregeld samen. In het eetgedeelte staat een grote tafel en daar zitten we vaak samen te kletsen, te eten of een spelletje te doen. Er is ook een televisie. Iedereen heeft zijn eigen kamer, maar ik deel een toilet en douche met twee anderen. Mijn kamer is in een rond hutje.

‘Mijn kamer.’

'Ik ben supertrots als de kinderen van moeders die het programma volgen, gezond en hiv-vrij ter wereld komen.'

Wat doe je in je vrije tijd?

Ik schilder heel veel. Ik heb lokaal schilderdoeken laten maken en verf gekocht. Maar ik hou ook erg van lezen.

Wie mis je het meest?

Ik heb een heel fijn contact met mijn moeder in Nederland, die ik vaak mis. Ze wil het liefst dat ik om de hoek woon en elke dag een kopje thee kom drinken. Ook mis ik mijn prachtige, lieve zwarte katten Frankie en Eddie, die bij mij thuis in Zambia wonen.

Onze hulp in Sierra Leone


Artsen zonder Grenzen werkt al vele jaren in Sierra Leone. Het land werd in 2014 en 2015 zwaar getroffen door de ebola-epidemie. Begin 2016 was ebola zo goed als verdwenen uit het land en daardoor kon er ook weer aandacht komen voor een chronischer probleem: Sierra Leone heeft de hoogste cijfers voor kraamsterfte ter wereld. In de stad Magburaka hebben we een speciale kliniek voor moeder-en-kindzorg. Maar ook in andere regio’s hebben wij klinieken en ondersteunen we de lokale gezondheidszorg. In 2017 hielpen we bij 4.400 bevallingen en 600 keizersneden in Sierra Leone.

Goed artikel? Deel het met anderen: